รอยอาฆาต

รอยอาฆาต

รอยอาฆาต

รอยอาฆาต ความตายอันเป็นปริศนาของเจ้าสัวไพศาล จิรการพาณิชย์ (ตฤณ เศรษฐโชค) เป็นเหมือนจุดเริ่มต้นของการเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของคนในตระกูลจิรการพาณิชย์ พวกเขาแม้จะมีเงินทองมหาศาล แต่แทบจะหาความสุขในชีวิตได้น้อยมาก..เป็นเพราะรอยอาฆาตจากอดีตที่แสนขมขื่น ติดตามมาจองเวร จนทำให้แต่ละคนต้องพบกับจุดจบที่แสน เจ็บปวด และความตาย

หลังการตายของเจ้าสัวไพศาล พินัยกรรมถูกเปิดออกและพบว่าเจ้าสัวได้มอบทรัพย์สมบัติส่วนใหญ่ของตระกูลให้กับ นายพิรุณ ซื่อโกศล (นนทพันธ์ ใจกันทา) บุตรชายคนโตที่เกิดจากเมียน้อยที่ชื่อว่าขวัญใจ (แวร์ โซว) เรื่องนี้สร้างความเกลียดชังให้กับลูกเมียหลวงอย่าง ภิมลภา (ฐิตินันท์ สุวรรณถาวร) ลูกสาวคนโตของเจ้าสัวเป็นอย่างมาก ภิมลภา พยายามโน้มน้าวให้แพรพิมพ์ (น้องสาวคนรอง-ญาดา เทพนม) และพัชระ (น้องชายคนเล็ก-บัณฑวิช ตระกูล พาณิชย์) ปฏิเสธพินัยกรรม แต่ ภาม จิรการพาณิชย์ (ธนา สุทธิกมล) น้องชายต่างมารดาของเจ้าสัวเข้ามาขัดขวาง ยืนยันให้ทุกคนปฏิบัติตามพินัยกรรม

พิรุณ เข้ามารับรู้เรื่องมรดก พร้อมนำภรรยา ชื่ออัณศยา (วริฏฐิสา ลิ้มธรรมมหิศร) เข้ามาให้ทุกคนในตระกูลได้ทำความรู้จัก อัณศยาถูกต้องข้อรังเกียจเพราะในฐาน นะสะใภ้ใหญ่ เธอมีสิทธิ์ในมรดก รองจากพิรุณ และมีสิทธิ์มากกว่าลูกๆ คนอื่นของเจ้าสัวตามธรรมเนียมจีน

พิรุณสงสัยในสาเหตุการตายของบิดา และพบพิรุธว่าเจ้าสัวอาจจะไม่ได้ฆ่าตัวตายเองดังที่ทุกคนสันนิษฐาน พิรุณ นำเรื่องนี้มาปรึกษากับเหล่ากง (ญาติผู้ใหญ่) และภาม (น้องชายเจ้าสัว) ทุกคนตกลงกันว่าอยากให้การผ่าศพของเจ้าสัวเป็นความลับที่สุด รู้กันแค่ 3 คนเท่านั้น เพราะเกรงจะกระทบชื่อเสียงและธุรกิจ แต่แล้วก่อนที่การผ่าศพจะเกิดขึ้น เหล่ากงก็ถูกฆาตกรรมตายอย่างเป็นปริศนา พิรุณ เริ่มสงสัยในตัวภาม เพราะนอกจากเขาแล้ว คนที่รู้เรื่องผ่าศพก็มีแค่ภาม ในขณะที่ทางตำรวจนำโดยสารวัตรคมกริช (อานัส ฬาพานิช ) และหมวดนรี (ปาณิชดา แสงสุวรรณ) ก็จับตาในพฤติกรรมของภามและอัณศยา ที่ดูจะมีลับลมคมนัยซึ่งกันและกัน จนกระทั่งวันหนึ่งพิรุณก็ค้นพบความจริงว่า ในอดีตอัณศยาเคยมาเป็นนักศึกษาฝึกงานในบริษัทจิรการพาณิชย์และได้คบหาเป็นแฟนกับภามมาก่อน พิรุณรู้สึกสะเทือนใจเพราะอาภาม และอัณศยาคือคนที่เขารักและไว้ใจที่สุด และไม่นานหลังจากนั้น พิรุณถูกรถชนตาย ก่อนที่การผ่าศพเจ้าสัวไพศาลจะเกิดขึ้น ความจริงเรื่องการตายของเจ้าสัวไพศาลจึงยังคงเป็นความลับต่อไป

สารวัตรคมกริช ตั้งข้อสงสัยในตัวอัณศยา เป็นอันดับแรก เพราะหลังจากพิรุณตาย คนที่มีสิทธิ์ในมรดกอันดับต่อไปก็คืออัณศยา และเมื่อสืบข้อมูลมากขึ้นก็พบว่า อัณศยา เป็นหลานของทนายมาโนชญ์ ซึ่งเคยถูกฆาตกรรม โดยเสธ.เป้า เพื่อนของทนายมาโนชญ์ตั้งข้อสงสัยว่าคนที่ฆ่าทนายมาโนชญ์ก็คือเจ้าสัวไพศาล สารวัตรคมกริชสงสัยว่าอัณศยา ภาม และเสธ.เป้าอาจร่วมมือกันวางแผนฆาตกรรมเจ้าสัวไพศาลเพื่อแก้แค้น และฆ่าคนอื่นๆเพื่อปิดปาก

อัณศยาหนีการจับกุมกลับไปหาพี่สาวที่ชื่ออินทิรา (ธัญสินี พรมสุทธิ์) ที่ปาย และแอบนัดเจอกับภาม
สารวัตรคมกริชติดตามไปเพื่อจับกุม และพบความจริงที่พลิกผัน…ปริศนาฆาตกรรม ถูกคลี่คลาย…อดีตอันเลว ร้าย…สร้างรอยอาฆาต…ความรัก ความตาย การหักหลัง สร้างความเจ็บปวดให้กับทุกคนที่เกี่ยวข้อง (ติดตามเฉลยได้ในละคร)

ขอบคุณที่มา : thairath…

3นิยายรัก สุดโรแมนติก ที่อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจ

3นิยายรัก สุดโรแมนติก ที่อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจ – โดยปลายปากกาคนไทย

3นิยายรัก สุดโรแมนติก ที่อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจ – โดยปลายปากกาคนไทย เชื่อว่าสาวๆ หลายคนคงชอบอ่านนิยายรัก กุ๊กกิ๊ก ให้หัวใจมันกระชุ่มกระชวย (โดยเฉพาะสาวโสด 555) และก็เชื่อว่าสาวๆ หลายคนที่ชื่นชอบบรรยากาศแบบญี่ปุ่นๆ ฟ้าใสๆ อากาศดีๆ มีต้นซากุระริมทาง แล้วมันจะดีแค่ไหน ถ้าสิ่งที่เราชอบทั้งสองอย่างมารวมอยู่ด้วยกัน

3 นิยายรักสุดโรแมนติก
หนอนหนังสือหลายคนคงเคยผ่านหูผ่านตากับนิยายแปลที่มาจากจีนบ้าง ญี่ปุ่นบ้างกันมาแล้ว วันนี้เราจะขอแนะนำหนังสือนิยายรักกุ๊กกิ๊ก ใสๆ หัวใจชื่นบาน ที่มีบรรยากาศสไตล์ญี่ปุ่น แต่ถ่ายทอดผ่านนักเขียนคนไทย! มาดูกันซิว่าจะให้ความรู้สึกแตกต่างจากนิยายแปลของแท้ไหม

รักหลงฤดู
เปิดตัวมาด้วยนิยายน่ารักๆ จากนักเขียนนามปากกา Hayashi Kisara กันหน่อย คนที่เคยอ่านนิยายของเธอคงคุ้นเคยกับสำนวนภาษาสไตล์นี้แน่นอน เพราะเธอเขียนนิยายสไตล์ญี่ปุ่นมาแล้วหลายเรื่อง

แต่ความพิเศษที่เราหยิบยก รักหลงฤดู มาแนะนำก็เพราะ พระเอกของเรื่องเป็นพระ! ไม่ได้อ่านผิด ไม่ได้พิมพ์ผิดจ๊ะ เป็นพระจริงๆ แต่แฟนพันธ์ุแท้ญี่ปุ่นน่าจะพอรู้ว่า พระ ของศาสนาพุทธในญี่ปุ่นนั้น มีนิกายที่สามารถแต่งงานมีครอบครัวได้ นั้นก็คือ นิกายโจโด นั้นเอง

เรื่องย่อ : เป็นเรื่องราวของ ฮารุเนะ สาวแว่นที่ผันตัวจากเชฟมือทองมาเป็นนักวาดการ์ตูนด้วยเหตุผลบางอย่าง โชคชะตาได้พาให้เธอมาเจอกับ อาคิโตะ รองเจ้าอาวาสประจำวัดดังที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านพักของเธอ แล้วสาวโสดที่ปฏิญาณตนว่าจะไม่สนใจเรื่องความรักถ้ายังไม่ได้เดบิวในฐานะนักวาดการ์ตูนอย่างเต็มตัวเธอกลับโดนพระหนุ่มผู้นี้ขอแต่งงานตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า

ฮารุเนะจะทนลูกอ้อน ลูกอ่อยของเขาได้นานเท่าไร แล้วอาคิโตะจะอดใจไม่รวบหัวรวบหางคนน่ารักได้หรือไม่ เรื่องราวรักๆ ระหว่างคนสองคนจึงเริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางความหนักใจของฮารุเนะอีกว่า หากรักพระก็ต้องเตรียมตัวเป็นภรรยาพระ แต่งงานเข้าวัดมันจะวุ่นวายสักแค่ไหนกัน

บรรยากาศในเรื่องขอบอกเลยว่าเอาใจคนรักนิปปอนสุดๆ โดยเฉพาะใครที่ชื่นชอบความเป็นญี่ปุ่นดั้งเดิม ชอบกลิ่นไอเก่าๆ ของญี่ปุ่นต้องห้ามพลาด แถมยังได้เกร็ดความรู้เกี่ยวเรื่องยิบย่อยในวัดของญี่ปุ่นอีกด้วย ใครยังไม่เคยอ่านรีบไปตำเลยจ้า

เธออยู่ร้อยปี ฉันอยู่เก้าสิบเก้าปี
มาต่อกันด้วยนิยายจากปลายปากกาของคนไทยอีกเรื่อง อย่าง Senorita-P ด้วยชื่อเรื่องที่สะดุดตา แถมยังดูโรแมนติกสุดๆ แอบกระซิบว่ามันเป็นสำนวนรักของญี่ปุ่น แต่ความหมายว่ายังไงนั้น ตามไปอ่านในเรื่องเล้ยยย

เรื่องย่อ : เป็นเรื่องราวของ อุเอฮาระ มิจิรุ นักเขียนนิยายโรแมนติกที่ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านเช่าหลังใหม่ แต่คืนแรกที่เข้าพักเธอดันเจอเพื่อนบ้านลากศพอยู่ที่ฝั่งตรงข้าม! แต่เพราะเพื่อนบ้านคนนั้นคือ มาซามุเนะ จิอากิ นักเขียนนิยายสืบสวนสอบสวนชื่อดัง จึงเป็นโอกาสที่เธอจะได้เรียนรู้วิชาการเขียนจากเขา

เรื่องบาดหมางที่มีจึงต้องพับเก็บไป มิจิรุจำต้องแบกหน้าไปขอความช่วยเหลือจากเขา แม้ว่าเขาจะรับเธอเป็นผู้ช่วย แต่ดูท่าว่างานนี้จะรอดยาก ไหนจะนิสัยอันแปลกประหลาด เซนส์ในการดูแลผู้หญิงก็ติดลบ แต่อยู่ๆ ก็ดันมาขอคบเธอซะงั้น

ฤดูฝนของจิ้งจอกเก้าหาง
มาถึงเรื่องสุดท้ายกันแล้ว ซึ่งเป็นผลงานของนามปากกา Kink Mj เรื่องนี้เอาใจแฟนนิปปอนที่ชอบความแฟนตาซี มีบู๊บ้างพบกรุบกริบ แทรกด้วยความน่ารักของพระเอกผู้เป็นจิ้งจอก 9 หาง สาวกจิ้งจอกฟินหมอกขาดแน่ๆ

เรื่องย่อ : เรื่องราวของสาวน้อยนาม ฝน ที่ถูกรางวัลได้ไปเที่ยวญี่ปุ่น แต่เพราะความสามารถพิเศษที่ไม่อยากมีทำให้เธอโดนภูติพรายตามล่า แต่เสียงนุ่มเย็นปริศนากลับดังขึ้นเพื่อยื่นข้อเสนอว่าจะช่วยหากเธอปลดผนึกให้ ด้วยสถานะการณ์คับขันทำให้ฝนจำใจเอ่ยปลดผนึกออกไป

ร่างสูงโปร่งพร้อมพวงหางขาวปุยทั้ง 9 ปรากฏตรงหน้าเธอ ช่วยชีวิตเธอดังปากว่า แต่เมื่อเรื่องจบเขากลับไม่ยอมไปไหน ตามวนเวียนป่วนใจเธอไม่ยอมหยุด แถมยังลากไปผจญสงครามปีศาจอะไรก็ไม่รู้อีก สรุปว่า ทามาโมะ โนะ มาเอะ คนนี้รักเธอ หรือพยายามจะพาเธอไปตายกันแน่เนี่ย

ใครที่ชอบแนวแฟนตาซีหน่อยๆ ผสมฉากต่อสู้เล็กๆ แนะนำอย่างยิ่ง คุณจะหลงรักกับความหน้ามึนของพระเอก ความซื่อตรงของนางเอก แล้วมาร่วมลุ้นกันว่าความรักของคนกับปีศาจมันจะเป็นไปได้ไหม

ขอบคุณภาพจาก : Hayashi Kisara…

หมีกับฝูงผึ้ง

หมีกับฝูงผึ้ง
คนเขียน : อีสป

ณ ป่าแห่งหนึ่งมีหมีตัวหนึ่งกำลังหิวเพราะว่าขาดอาหารมานับเป็นเวลาหลายวัน ทันทีนั้นมันหันไปมองเห็นรวงผึ้งขนาดใหญ่บนต้นไม้ ก็เลยหันไปฉีกรับประทานอย่างจะกละจะกลาม มันเพลินกับการกินกระทั่งไม่ทันรักษาตัวก็เลยถูกผึ้งต่อย “โอ๊ย เจ้าผึ้งเหล่านี้ เราจะทำลายพวกเจ้าให้หมดเลย” เจ้าหมีกล่าวด้วยความแค้น มันออกทำลายรวงผึ้งอีกทั้งป่าเพื่อเป็นการระบายอารมณ์ เมื่อฝูงผึ้งทั้งหลายแหล่มองเห็นความประพฤติของเจ้าหมีก็รวมตัวกันบินเข้าไปรุมต่อยเจ้าหมีอันธพาล สร้างความเจ็บให้มันอย่างมากมาย เจ้าหมีได้แม้กระนั้นร้องครวญกับตนเองว่า “ด้วยเหตุว่าความอารมณ์ไม่ดีไม่มีสติของตัวเราเองแท้ๆที่ทำให้จำเป็นต้องมานั่งปวดแบบนี้”

:: นิทานหัวข้อนี้สอนให้ทราบว่า ::

ควรจะฟังการตักเตือน บาคาร่า ของคนอื่นๆก่อนที่จะภัยจะมาถึงตัว

:: พุทธภาษิต ::

โกโธ ทุมฺการเซ่นสรวงวัวจโร.
ความโมโหเป็นอารมณ์ของคนมีสติปัญญาทราม.

ขุ . ชา. ทสกรัม ๒๗/ ๒๘๐.…

แม่ตุ่น กับ ลูกตุ่น

แม่ตุ่น กับ ลูกตุ่น
ผู้เขียน : อีสป

ตุ่นตัวหนึ่งพึ่งออกลูกออกมาไม่กี่วัน ลูกตุ่นเพิ่งลืมตาก็เลยเห็นอะไรไม่ชัดเจน แต่ว่ามันถูกใจบอกโม้กับแม่ว่า “แม่คะหนูแลเห็นแล้วนะ เห็นกระจ่างด้วย” แม่ตุ่นสนเท่ห์ใจและไม่มั่นใจว่าลูกจะเห็นได้เร็วขนาดนี้ ก็เลยคิดหาวิธีที่จะทดลองลูกของตัวเอง โดยนำกำยานทีมีลักษณะเป็นก้อนๆมีกลิ่นแรงมาทดลอง คุณวางกำยานข้างหน้าลูกแล้วถามคำถามว่า “ไหนลูกทดลองบอกแม่ซิว่าสิ่งนี้มันเป็นยังไง” ลูกตุ่นไม่เห็นและไม่ได้กลิ่น มันก็เลยตอบมั่วๆไปว่า “หินยังไงล่ะจ๊ะแม่” เมื่อลูกตอบไม่ถูก แม่ตุ่นก็เลยสอนลูกว่า บาคาร่า  “ลูกขา เว้นเสียแต่ตาของลูกจะเห็นไม่ชัดเจนแล้ว จมูกของลูกก็ยังมิได้กลิ่นอีกด้วยนะ คราวหลังอย่าโป้ปดมดเท็จอีกนะจ๊ะ”

:: นิทานประเด็นนี้สอนให้ทราบว่า ::

อย่ากล่าวโม้ความรู้ความเข้าใจเกินจริง

:: พุทธภาษิต ::

ยญฺหิ กยิรา ตญฺหิ วเท ยํ น กยิรา น ตํ วเท
อกโรนฺตํ แสงมานํ ปริเฉลียงนฺตำหนิ ปณิฑิตา.

บุคคลทำสิ่งใด ควรจะบอกสิ่งนั้น ไม่ทำสิ่งใด ไม่สมควรบอกสิ่งนั้น,
บัณฑิตย่อมระบุทราบผู้ที่ไม่ทำ ได้แม้กระนั้นบอก.

(หาริตเถร) ขุ. เถร. ๒๖/ ๓๐๙.…

หมีกับผึ้ง

หมีกับผึ้ง
ผู้เขียน : อีสป

หมีตัวหนึ่งเดินมาเจอรวงผึ้งรวงใหญ่ ได้กลิ่นน้ำผึ้งหอมหวาน ก็รีบดึงรวงผึ้งลงมารับประทานอย่างอร่อยมาก ฝูงผึ้งโกรธมากมายบินฮือเข้ารุมต่อยเจ้าหมี แม้กระนั้นเหล็กใน* ผึ้งไม่บางทีอาจทิ่มแทงทะลุขนดกฟูของเจ้าหมีเข้าไปได้เลย ฝูงผึ้งก็เลยคิดแผนขอคำแนะนำกันใหม่ แล้วบินกรูเข้าต่อยที่บริเวณใบหน้าของหมีอย่างครบถ้วน เจ้าหมีโดนผึ้งรุมต่อยจนกระทั่งเค้าหน้าบวมเป่ง ร้องลั่นด้วยความเจ็บรวมทั้งจำต้องวิ่งหนีไปอย่างทุลักทุเล

:: นิทานหัวข้อนี้สอนให้ทราบดีว่า ::

ผู้ที่ทำร้ายคนอื่นย่อมได้รับการลงอาญาเช่นเดียวกัน

:: พุทธภาษิต ::
สานิ กมฺมานิ นยนฺติเตียน บาคาร่า ทุคฺคติ
บาปชั่วช้าของตนย่อมนำมาซึ่งทุคคว่ากล่าว…

กระต่าย กับ สิงโต

กระต่าย กับ สิงโต
คนเขียน : อีสป

วันหนึ่งสัตว์ทั้งหลายแหล่ออกมาสัมมนากันกึ่งกลางป่า กระต่ายฝูงหนึ่งก็เลยเสนอในห้องประชุมว่า “สัตว์ทุกตัวในป่าควรจะได้รับความเท่ากัน ไม่สมควรมีคนไหนกันแน่ใหญ่มากยิ่งกว่าคนไหนกัน หรือมีอำนาจเหนือผู้อื่น” เมื่อสิงโตได้ยินฝูงกระต่ายป่าบอกแบบนั้น ก็กล่าวกลับมาว่า “เราก็เห็นด้วยกับคำกล่าวของเจ้านะ แต่ว่าโชคร้ายที่พวกเจ้าไม่มีอุ้งเล็บรวมทั้งเขี้ยวที่คมราวกับที่พวกข้ามีน่ะสิ”

:: นิทานหัวข้อนี้สอนให้รู้ดีว่า ::

คนที่อ่อนแอกว่ามักเสียเปรียบเสมอ

:: พุทธภาษิต ::

สทฺเธน จ เปสเลน จ ปญฺญวตา พหุสฺสุเตน จ
สขิตํ หิ แขนยฺย ปณฺฑิโต. ภทฺโท สปฺปุริเสหิ สงฺคโม.

บัณฑิต พึงจะทำความเป็นเพื่อนกับผู้ที่เลื่อมใส มีศีลเป็นหวานใจ
มีสติปัญญาแล้วก็เป็นพหุสูต , เพราะว่าการคบกับคนดี บาคาร่า เป็นความรุ่งเรือง.

(อานนฺทเถร) ขุ. เถร. ๒๖/ ๔๐๕.…

แมงป่องกับกบ

แมงป่องกับกบ
ผู้แต่ง : อีสป

แมงป่องตัวหนึ่ง ขอร้องให้กบช่วยพาข้ามไปยังอีกฝั่งของแม่น้ำ กบจึงถามด้วยความระแวงว่า “แล้วถ้าเกิดเจ้าต่อยข้าขึ้นมาล่ะ” “เจ้าไม่ต้องกลัวหรอก เพราะถ้าข้าต่อยเจ้าข้าก็จะต้องจมน้ำตายไปด้วยเหมือนกัน” แมงป่องตอบ กบจึงยอมให้แมงป่องขึ้นหลังแต่เมื่อใกล้ถึงฝั่งก็มีแมลงตัวหนึ่งบินมาตอบแมงป่อง มันเผลอต่อยกบด้วยความตกใจ บาคาร่า กบเริ่มอ่อนแรงและกำลังจะจมน้ำก่อนที่มันทั้งคู่จะตาย กบก็ถามขึ้นว่า “ทำไมเจ้าถึงทำเช่นนี้” “ข้าไม่ได้ตั้งใจ แต่มันเป็นสัญชาตญาณของข้า” แมงป่องตอบ

:: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ::

จงตั้งสติเมื่อเจอเหตุการณ์คับขัน

:: พุทธภาษิต ::

สติ โลกสฺมิ ชาคโร
สติเป็นธรรมเครื่องตื่นอยู่ในโลก

สํ . ส. ๑๕/ ๖๑…

นกยูง กับ นกกระเรียน

นกยูง กับ นกกระเรียน
คนเขียน : อีสป

วันหนึ่ง นกยูงตัวหนึ่งเดินมาอวดหางอันแสนงามของมันกับนกกระเรียน รวมทั้งพูดจาเย้ยหยันนกกระเรียนว่า “หางของข้ามีสีสันงดงามมากมายเลยนะ มองเห็นไหม เจ้านกกระเรียน แล้วมองหางของเจ้าสิ มีแม้กระนั้นสีเถ้าถ่านมองไม่เห็นจะชวนชมเลยนิดหน่อย” นกกระเรียนก็เลยตอบกลับไปอย่างไม่ใส่ใจว่า “ก็จริงอยู่ แม้กระนั้นเราบินสูงบนฟ้าได้นะ ในเวลาที่เจ้าทำเป็นแค่เพียงเดินอวดหางที่เจ้ารู้สึกว่ามันงดงาม อยู่บนพื้นดินเพียงแค่นั้น”

:: นิทานประเด็นนี้สอนให้ทราบดีว่า ::

อย่าวินิจฉัยความดีของผู้ใดกันที่รูปลักษณ์ภายนอกแค่นั้น

:: พุทธภาษิต ::

ปิสุเณน จ โกธเนน มจฺฉรินา จ วิภูตินนฺทินา
สขิตํ น กเรยฺย ปณฺฑิโต ปาโป กาปุริเสน สงฺคโม

บัณฑิตไม่ควรกระทำความเป็นมิตรกับคนยุแหย่
คนมักโกรธคนขี้ตระหนี่ บาคาร่า แล้วก็คนเพลินในทรัพย์สมบัติ
เพราะว่าการติดต่อกับคนอัลธพาลเป็นความต่ำช้า

(อานนฺทเถร) ขุ. เถร. ๒๖/ ๔๐๕.…

แม่ปู กับ ลูกปู

แม่ปู กับ ลูกปู

เช้าวันหนึ่งแม่ปูพาลูก ๆ ออกมาเดินหาอาหารที่ชายหาด แม่ปูเห็นลูกปูเดินเฉไปเฉมา ไม่เป็นระเบียบจึงบอกลูกปูว่า “ลูก ๆ จ๋า เดินแบบนี้ไม่สวยเลยนะจ๊ะ ไหนลองเดินตรง ๆ หน่อยซิ” ลูกปูจึงพูดกับแม่ว่า “ถ้าอย่างนั้นแม่ช่วยเดินให้พวกหนูดูหน่อยสิคะ พวกหนูจะได้เดินตาม” บาคาร่า แม่ปูจึงเดินให้ลูกดู แต่มันก็ไม่สามารถเดินให้ตรงได้เช่นเดียวกัน หลังจากวันนั้น แม่ปูจึงไม่กล้าสอนลูกในสิ่งที่ตนทำไม่ได้อีกเลย

:: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ::

ก่อนจะสอนใคร ควรทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดีให้ได้เสียก่อน

:: พุทธภาษิต ::

อตฺตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถญฺญมนุสาสติ

ถ้าพร่ำสอนผู้อื่นฉันใด ก็ควรทำตนฉันนั้น…

นกกระเรียน กับ สุนัขป่า

นกกระเรียน กับ สุนัขป่า

นกกระเรียน

ผู้ประพันธ์ : อีสป

นกกระเรียนมองเห็นสุนัขป่านอนดิ้นดิ้นรนอย่างเจ็บที่กึ่งกลางป่า ก็เลยเข้าเข้าไปถามข่าวอย่างสงสารว่าเจ้าเป็นอะไรหรือ

“เรากลืนชิ้นเนื้อเข้าไป กระดูกติดคอเรา ทำเช่นไรก็ไม่ออก”

สุนัขป่าบอกเเล้วก็ขอให้นกกระเรียนช่วยตนด้วย เเล้วตน จะให้รางวัลอย่างสวยเป็นการตอบเเทน

นกกระเรียนก็เลยยื่นคออันยาวเรียวของมันเข้าไปในปากดีป่า เเละสามารถล้วงเลาะกระดูกออกมาได้เสร็จ

เมื่อนกกระเรียนทวงหนี้ถึงรางวัล สุนัขป่าก็ขู่คำรามว่า บาคาร่า “เราไม่งับคอเจ้าขาดตายดีแล้วเเล้ว ยังจะมาเอาอะไรจากเราอีก เล่า”

นิทานประเด็นนี้สอนให้ทราบดีว่า : คนชั่วช้ามักมองไม่เห็นคุณงามความดีของคนอื่นๆ

:: พุทธภาษิต ::

มธุวา มญฺญตี พาโล ยาว ปาปํ น ปจฺจติ
ยทา จ ปจฺจติ ปาปํ อถ (พาโล) ทุกฺขํ นิคจฺฉติ.

คนอัลธพาลย่อมสำคัญบาปราวกับน้ำผึ้ง จวบจนบาปยังไม่ได้ผล;
ก็เมื่อใด บาปได้ผล; เมื่อนั้น คนชั่ว ย่อมประสพทุกข์.…